Archief voor februari, 2011
Het minimale realisme van Robert Therrien
Een medebezoeker stelde het aan de orde en inderdaad het is waar: de objecten van Robert Therrien komen in museum De Pont niet tot hun recht, simpelweg omdat de ruimte te laag is. Zeker bij de ‘stoelen’ zit dit de kijker ernstig in de weg. Je ziet het al op de foto. Net alleen ontbreekt [...]
Picasso in Parijs
Stilleven, 1901 / Arm koppel, 1904 Je weet wel zo’n beetje wat je te wachten staat (zie ook mijn voorbeschouwing Picasso in Amsterdam). Van geen enkele andere kunstenaar heb je in de loop der jaren zoveel boeken en afbeeldingen verzameld. Alles wat je ooit van hem tegenkwam heb je gulzig verslonden. En toch ben je [...]
De esthetiek van het onbehagen
Schwarzheide, 1986 / Reconstruction, 2000 (details) Het lijkt wel alsof de schilderijen in een zuurbad gelegen hebben of door de zon zijn verbleekt. Een andere vergelijking die vaak gemaakt wordt is die met niet doorontwikkelde of slecht gefixeerde foto’s. Hoe dan ook, het zijn diffuse beelden die weliswaar een herkenbare werkelijkheid oproepen, maar die evengoed [...]
Prangende vragen
Martine Stig, Ante, 2010 Toch nog even door op de opmerking waar ik mijn laatste post mee eindigde. Het ging over de tekst die Ilse van Rijn schreef bij Ante, het nieuwe werk van Martine Stig. Ik citeer nogmaals, maar nu iets uitgebreider: “Dit bijkans buitenproportioneel indringende kijken richt zich tot de toeschouwer en de [...]
Martine Stig, Ante
Ze hingen afgelopen week naast elkaar op Art Rotterdam, twee werken uit het recente fotoproject van Martine Stig, Ante genaamd. Je verbeelding komt pas op gang als je begrijpt wat je ziet. Dán pas ga je echt kijken en ontdek je diepere lagen van het werk. Anders gezegd: geen kunst zonder kennis. Zo ook hier. [...]
Art Rotterdam, ja en nee
Nee, omdat er weinig nieuws te ontdekken valt en de meeste galeries gewoon weer hun bekende waar uitstallen. Waarschijnlijk teveel beurzen, teveel gesjouw voor te weinig handel. En omdat er uit de meeste werken die getoond worden weinig urgentie spreekt. Ook de kunst oogt vermoeid. Ja, omdat er toch altijd weer enkele kunstenaars uitspringen die [...]