Archive for april, 2009
Hotel Burrhus
Een zonnig stadje in de Provence, een hotel, een kunstwerk en een boek.
What Would Google Do? is de titel van het laatste. De auteur, Jeff Jarvis, houdt ons hierin voor dat we mét de doorbraak van internet en Google getuige zijn van de ultieme democratisering van de cultuur. Volgens Jarvis dé grote revolutie. In een [...]Kunst en crisis II
Kunst onderging al vaker het lot van de boodschapper van het slechte nieuws. En ook nu weer, in een crisis die veel meer is dan een economische of financiële neergang, krijgt ze van velen het verwijt deel van het probleem te zijn. Kunst heeft de schoonheid verraden, schept verwarring en vervreemding, is verworden tot het [...]
Kunst en crisis I
Eén van de meest genoemde oorzaken van de huidige crisis is dat we in het economische en politieke leven werken op basis van concepten die door de werkelijkheid zijn achterhaald. Die te simpel en eendimensionaal zijn om recht doen aan een wereld die zich niet meer langs één lijn, in één tempo of vanuit één [...]
Typically Dutch
“Typically Dutch, eh? Don’t get me started!”, voor mijn zwager Lenny, al meer dan dertig jaar een geïnteresseerd toeschouwer, een dankbaar onderwerp. Aanleiding voor onze briefwisseling was de lezing die ik vanavond zal geven in Maastricht. Typically Dutch is het thema en ik werd gevraagd hierop mijn licht te laten schijnen vanuit het perspectief van [...]
Who’s afraid II
(zie ook Who’s afraid I)
Wat is er gebeurd met het beroemdste – en volgens velen een van de fraaiste – moderne werken uit het openbare Nederlandse kunstbezit?De feiten zijn dat het werk in 1986 door een gestoorde ziel met een stanleymes aan flarden gesneden is, dat het door Daniel Goldreyer gerestaureerd is en dat – [...]
Goed fout
Nog onlangs te zien bij Cokkie Snoei op Art Rotterdam, een foto van Olaf Martens uit 1995 met de droge titel Britta, Egon, Piefke, Leipzig. Wie wie is laat zich makkelijk raden, dat de aap en de plaatsnaam ook als personen worden opgevoerd geeft een extra accent. Dit is de werkelijkheid in zijn meest kale [...]
