Superdome in Palais de Tokyo

De titel van de tentoonstelling is ontleend aan de naam van de beroemde sport- en evenementenhal in het centrum van New Orleans. De orkaan Katrina bracht het enorme gebouw prominent in het nieuws als toevluchtsoord voor de arme bevolking. Beelden van de onafzienbare berg winkelwagentjes, stoelen, plastic zakken en dekens die er na de ramp achterbleven leverden een indringend contrast op met de bestaande voorstelling van de Dome als het gigantische, stralende theater waar sporthelden en popsterren een goddelijke status verwierven. In de toelichting op het tentoonstellingsconcept is o.a. sprake van “La stratégie du chocq”als een principe dat kenmerkend is voor het moderne mondiale kapitalisme dat zich veelal manifesteert in heftige en schokkende gebeurtenissen.

Een prikkelend concept dat een grote urgentie suggereert en alle mogelijke ingangen voor interessante projecten in zich draagt. Deze belofte wordt helaas niet helemaal waargemaakt; soms is het affiche sterker dan het werk dat getoond wordt. Dit is bijvoorbeeld het geval met Arcangelo Sassolino die een grote machine toont waarmee lege bierflessen met een snelheid van 600 km/u tegen een betonnen wand worden geschoten. Spectaculair, dat zeker, shocktherapie ook, maar dan zonder betekenis.

Heel anders is het werk van Christoph Büchel, de Zwitserse kunstenaar die de eigenlijke reden vormde van het bezoek aan Parijs. Hole was een installatie die in 2005 in Basel te zien was en veel opzien baarde. Aangekondigd was dat dit werk deze zomer ook in Parijs te zien zou zijn maar uiteindelijk is voor een andere installatie gekozen: Dump. Minstens zo intrigerend en provocerend en eveneens getuigend van een grote betrokkenheid bij de wereld van nu. Alleen de ingang al! Wie tot het hart van het werk wil doordringen moet eerst door een lang buis onder een berg afval kruipen. Aan de andere kant kom je terecht in een aantal ruimten: een woonkamer, een schoollokaal die met geïmproviseerde middelen zijn ingericht maar die een complete wereld op zichzelf vormen. Het alternatieve bestaan aan de andere kant van de vuilnisbelt van de kapitalistische samenleving.


1 reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>